เหนื่อยเหลือเกิน    ,,



เหนื่อยกับกานที่จะไห้ไคสักคนเข้าจัย..




ไนตัวของเรา ~!!




เหนื่อยที่จะพุด .. `



เหนื่อยที่จะอทิบาย .. `




เหนื่อยที่จะคอยตามง้อ คอยตามตื้อ ..`




เหนื่อยเกินจะอดทนไหว ..



ไม่ไช่ว่าอดทนไม่ไหวแร้ว .. แต่ ~!!





เหน่อยที่ว่าทัมมัย เขาเถิงไม่เข้าจัยไนตัวเราสักที !!




ก้อแค่นั้น     ,,




กานที่เราจะทำเพื่อไคสักคนนึง



ไม่ไช่เพาะรัก หรอค๊ะ??



การที่เราพยายามที่จะอทิบายไนสิ่งที่เราไม่ได้ทำ




มันผิดมากเลยหรอค๊ะ ??



แล๊วทัมมัยเค้าเถิงมะเข้าจัยไนตัวเรา..??



หรือ ,, ไม่ไช่เพาะเค้าไม่เชื่อไนตัวของเราหรอ ?





ฟางดู แร้วเจบปวดไช่ไหม  ,,



ชั่ยค่ะ ตอนนี้มันเปนสิ่งที่เจบปวดมากกับสิ่งที่เปนอยุ




เจบปวดที่ ต้องมานั่งอทิบายเรื่องราวต่างๆที่เขาไม่เข้าจัย




.




.




แล๊วไนที่นี้ เคยคิดมั้ยค๊ะ ว่าสักวัน..



การที่เราต้องจากกับคัยสักคน



มันจะเปนการเจบปวดที่สุด



แล้วยิ่งโดยเฉพาะว่า คนๆนั้น ..




เปนคนสำคันของชีวิตเรา !!




คงจะไม่ดี.. ถ้าฉันได้ป่อยคนๆนั้นไปจากชีวิต



ทั้งๆที่ เค้ายังไม่ได้อยุกับเราจนสุดหนทาง ..



หรือ !



กับไคคนนึงที่สันยากันไว้..




ว่า .."จะอยุด้วยกันตลอดไป"



หรือแม้กระทั้ง



บอกว่า จะดูแลฉันไปชั่วชีวิต ..